Είμαι ένα απλό Γκόμπλιν στο Βράχο που αποκαλούμε Γη

ε! πώς να το κάνουμε... από μικρό ήμουν μαλακισμένο. ρωτούσα μόνιμα άκυρες ερωτήσεις και καμία απάντηση δε μου ήταν δεκτή. τίποτα δε με κάλυπτε. Μια φορά θυμάμαι, δημοτικό ήμουν, προσπάθησα να πάω στο κατηχητικό... Θρίαμβος! επί μισή ώρα κοίταγα τα πόδια  της κοπελίτσας που καθόταν απέναντι, και κατα τα τελειώματα, ρώτησα την επική ερώτηση "ποια ήταν η μάνα του θεού" από πότε υπάρχει... το "ανέκαθεν" δε με κάλυπτε .. ΟΛΑ έχουν κάποια ηλικία. 
Τέλος πάντων...  Απ'ότι καταλαβαίνετε, ελπίζω να καταλαβαίνετε αλλιώς πάρτε πούλο <3 , ήμουν σπαστικός και ως έφηβος.ένα πολύ χοντρό, με περίεργες απόψεις και μουσικά γούστα έξυπνο παιδάκι... Ήμουν και καλοσυνάτος.. αυτό ήταν το πιο σπαστικό πραγμα πάνω μου... Σε πολλούς στερούσα την ευκαιρία να με κοροϊδέψουν ή να καλαμπουρίσουν με την πάρτη μου διότι με την ευγένειά μου , δεν τους έδινα πάτημα... Φανταστείτε βέβαια ψυχολογικά... Τέλος πάντων,  στην πορεία έστρωσε το πράγμα... έφτιαξα σώμα, έγινα πιο έξυπνος, ετοιμόλογος και πιο απότομος.Μη βιάζεσαι... όχι κακος.. κακός δεν ήμουν ποτέ ...

Και τώρα να 'μαι δω φοιτητής... Γίνομαι επιστήμονας όπως πάντοτε ήθελα.... (Ναι 'αντε γαμήσου επιστήμονας ήθελα να γίνω... ) και το όνειρό μου είναι να κάνω τον πλανήτη λιγότερο βαρετό για τα υπόλοιπα γκόμπλιν όπως εμένα...
Φτωχός,γελοίος και ιδεολόγος ( ;) και με όσο λιγότερα ταμπου μπορώ  να έχω...  Είναι δύσκολα τα πράγματα... νιώθω σαν εκείνα τα παιδιά γκόμπλιν.. πως τα λετε σεις οι νέοι τα πορτοκαλιά;; οχι...
 τα ίντιγκο! τέτοιο είμαι.. είμαι ένα ίντιγκο γκομπλιν!